Świat dla mnie jest pełen symboli i znaczeń, w których świadomie lub nieświadomie się osadzamy. Najbardziej ciekawi mnie jego część nieświadoma – historia, której nie widać. Interesuje mnie kod genetyczny, w którym zapisane jest wszystko – cały początek wszechświata. Nasze instynkty, podstawowe uczucia, schematy myślenia, głębokie przeżywanie bez filtrów, nadzy jak dzieci nastawieni na ekspozycję.

Wszystkie te fragmenty to kawałki uczuć, informacji i emocji, jakie przeżywałem. Nakładają się na siebie, ponieważ często nie mamy czasu zająć się sobą; życie pcha nas dalej i tak tworzą się kolejne warstwy, za którymi się chowamy.

Moje kompozycje wydają się chaosem, jednak doskonale sobie radzą zawieszone w przestrzeni. Czasem emocje są ostre jak brzytwa, a niektóre bywają lekkie niczym obłe kamienie, które chce się wyciągnąć z wody i rzucić przed siebie. Podchodząc do nich, chciałbyś coś przestawić, aby były na magnesach – ale nie zrobisz tego, bo nie jesteś w stanie zmienić biegu życia jednym ruchem ręki. Do tego potrzeba procesu.

Obrazy są jak polaroid, który dopiero się ukaże. Czekasz, by zobaczyć zdjęcie, a w nim siebie dziś i być może wkrótce…